هالیوودیسم در فشن-Hollywoodism in fashion

هالیوود عامل اصلی تاثیرگذار بر پوشاک دهه ۱۹۳۰ به شمار می رفت.

لباس ها محور موفقیت فیلم ها را تشکیل می دادند و مبالغ هنگفتی صرف تهیه رخت و لباس ستاره های زن می شد.

سبک هالیوود، پلورالیستی بود و علاوه بر آنکه از طریق مدل اسپرت و بیشتر غیر رسمی کاترین هپبرن به نمایش درآمده بود.

سبک واقعیت گریزانه

فریبنده و جذاب Falling Garbo – Jane Harlow

هالیوودیسم در فشن-Hollywoodism in fashion

کاترین هپبورن


هالیوود تاثیر بسزایی بر انواع مد، مدل مو و آرایش دهه ۱۹۳۰ از خود به جا گذاشت. البسه به محور موفقیت فیلم ها بدل شدند و زنان در درجه اول برای تماشای تصاویر و ستارگان فیلم و دوم برای تماشای آخرین مد روز به سینما می رفتند.

سینما در آغاز به دستورالعمل های خیاطی در پاریس متکی بود

اما این امر به پدیدآمدن وضعیت غامضی انجامیده بود زیرا تغییر

تحولات عرصه مد سبب شده بود فیلم ها تاریخ انقضا پیدا کنند و بلافاصله اعتبار خود را از دست بدهند.

پس از آنکه در اواخر دهه ۱۹۲۰ یکباره حاشیه لباس ها تا روی زمین پایین آمد

اقداماتی پیشگیرانه به منظور حصول اطمینان از عدم غافلگیری مجدد هالیوود انجام گرفت.

اگرچه برخی طراحان مد و لباس پاریس (و از همه برجسته تر السا شیاپارلی) روابط نزدیکی با استودیوهای فیلمسازی برقرار کردند، اما هالیوود در پی محکم کردن جای پای خود در عرصه مد بود.

هالیوود به پرورش

ترغیب و حمایت از طراحان خودش پرداخت که هرکدام به نوبه خود به پیشگامان عرصه مد بدل شدند.

Travis Benton و Edith Head در Paramount Ari Kelly در برادران Warner and Adrian M.J.M موفق ترین افراد بودند.

رابطه بین هالیوود و صنعت مد هم چنان با آزادی اقتصادی فاصله داشت و در نتیجه، چهارچوب تجاری تازه ای به سرعت و با هدف کسب سرمایه از طریق جاذبه و فریبندگی سودآورستاره ها بنا شد. مدِ “محصول فیلم ها” که استودیوهای فیلمسازی به وسیله الگوهای کاغذی یا کپی های حاضر-آماده البسه پر طرفدار به تبلیغ آنها می پرداختند، متداول شد.

قابل ارجاع ترین لباس آن دوران پیراهن لتی لینتون است که جوآن کرافورد در ۱۹۳۲ در فیلمی به همین نام بر تن داشت. این پیراهن که آدریان عهده دار طراحی اش بود، پیراهن سفید نخی با آستین های فوق العاده پف دار و از جنس پارچه ارگاندی بود که به شکل گیری گرایشی تازه به کاربرد اِپُل های سرشانه انجامید.

لتی لینتون

هالیوودیسم در فشن-Hollywoodism in fashion


تاثیر این پیراهن به گونه ای بود که نیم میلیون کپی از آن در فروشگاه زنجیره ای میسی در نیویورک به فروش رسید. نفوذ پوشاک و خیاطی هالیوود تنها محدود به زنان نبود. مردان نیز به سبک لباس هایی که ستاره های نقش اول مرد به تن داشتند، توجه می کردند.

برای آن دسته افرادی که قادر به خرید یا دوخت چنین البسه ای نبودند، آرایش مو و صورت راهی آسان و ارزان قیمت جهت تقلید از ستاره محبوبشان به شمار می رفت. از موهای کوتاه مصری و ابروهای کمانی به طور گسترده ای الگوبرداری شد و موهای نقره فام به تب خرید اکسیدان دامن زد.

مکس فکتور


ماکس فاکتور

کلاه گیس ساز

متخصص زیبایی از سوی استودیوهای فیلمسازی به کاربرده میشود

با راه اندازی خط تولید محصولات آرایشی خود، از طریق این صنعت نوپا و رو به رشد سود کلانی به دست آورد.

داین کیتون و وودی آلن در فیلم آنی هال


سلطه تاثیر سینما در عرصه بازاریابی طراحی و مد تا به امروز تداوم یافته است. لباس هایی که داین کیتون در فیلم آنی هال به تن کرده بود و رالف لورن طراحی آن ها را به عهده داشت و قرمز آلبالویی رنگ لاک ناخن مشکی قرمزِ شنل که در فیلم پالپ فیکشن بر دستان یوما ترمن به چشم می خورد جملگی به چشم و هم چشمی شایعی در عرصه مد انجامیده بود.

18 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *